Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Dworzanin polski - streszczenie

panowały lepsze obyczaje, poszanowanie tradycji, bardziej odpowiednia moda itp. Następnie zaś pojawia się relacja z dworu w Prądnikach. Następnego dnia po obiedzie znowu schodzą się dworzanie, by dyskutować na podjęty wcześniej temat.

Tym razem wywód rozpoczyna pan Myszkowski, który wskazuje, „kiedy i jakim kształtem dworzanin godności swej użyć ma”. Otóż, Dworzanin powinien się wykazać szczególną rozwagą – wiedzieć, co może w danym momencie zrobić, a czego mu nie wolno. Musi on zachowywać się w taki sposób, żeby za każdym razem przejawiać wszystkie swoje cnoty jednocześnie, np. okazując skromność tym bardziej podkreśli swoje męstwo. W żadnym razie nie może się wywyższać i „wydwarzać”. Jego postępowaniem powinna kierować wewnętrzna logika. Dworzanin musi również zawsze pamiętać komu służy i umieć się w tej materii wykazać – obronić, kiedy trzeba, przynosić chlubę podczas turniejów i godnie go reprezentować. Ważne, aby umiał dostosować przedmiot rozmowy do swojego rozmówcy – z uczonymi, aby prawił o księgach, a z żołnierzami o wojnie. Nie powinien się również przechwalać przed kobietami swoimi sukcesami w walce.

Myszkowski przytacza np. anegdotę o szlachcicu, który swoją opowieścią o zabitych przez siebie mężach przeraził niewiastę i nie wzbudził jej podziwu. Inni goście przytaczają zaś anegdoty na temat niestosownych zachowań znajomych szlachciców.

Dworzanin powinien umieć dobrze tańczyć, a nawet śpiewać i grać na instrumentach muzycznych, jednak podczas zabawy musi uważać, by nie narazić się na śmieszność zbyt niefrasobliwym zachowaniem. Pan Lubelski zarzucił Myszkowskiemu, że za jego mowa była zbyt krótka i ogólnikowa, zaś Lubelski stwierdził, że Myszkowski stworzył portret pochlebcy. Ten jednak nie zgodził się z tymi sądami i podkreślił, że pochlebca nie miłuje szczerze